Zijn schedel kan niet zo dik zijn als we dachten.
Alsof we vliegen aan 't meppen waren.
Het ergste is voorbij. Hij weet nu uit wat voor hout je gesneden bent.
Ik ook.
Hoe lang hebben we ? - Ze zit een uur bij de kapper.
Ik moet onze afspraak afzeggen. - Is er iets aan de hand ?
Ik moet deze verspreiden. Ik moet aan 't eind van de dag klaar zijn.
Ik doe mee. Niet dat één van hen hier komt om geknipt te worden.
Volgens de Graaf kunnen we deze mensen niet vertrouwen.
Voor je het weet, doen ze klusjes voor eten. Ze zullen gaan bedelen.
Niet hier. - Prima, Fuffi.
Wrijven. Harder wrijven.
Wrijven.
Houd je hoofd stil.
Hallo, Caroline.
Geef mij dan de schuld. Hem verleiden met chocola.
Hoe durf je, moeder.
Hij is gelukkig. Kijk naar 'm.
Mama, ik... - En jij, moeder ?
Gaat het goed met jou ?
Ik wed dat ze vergeten is het jullie te vertellen.
Waarom laat je ze 't niet zien ? Ben je bang ?
Insuline-injecties.
Vergevorderde suikerziekte. Ze kan binnen 'n jaar blind zijn.
Noem me liever 'n drugsverslaafde, dat klinkt spannender.
En jij stopt 'r vol met zoetigheden.
Er zijn ergere manieren om te sterven.
Rattengif gaat veel sneller. - Carol heeft gevoel voor drama.
Ze hoort op een plek te zijn waar ze verzorgd kan worden.
Het Sterfhuis ? Ik ga liever naar de hel.
Daar kom je misschien ook wel terecht, moeder.
Luc, kom met me mee. - Ik wil niet.
Hij is gelukkig hier, het is goed voor hem.
Ik beslis wel wat goed voor mijn zoon is, mevrouw Muscat.
Nog een. Het is mijn leven; laat me genieten van wat er van over is.
Armande, waarom zei je niets ?
Is dit een chocolaterie of een biechtstoel ?
Waag 't niet meelij met me te hebben.
Sorry, we zijn gesloten.
Ze wil 'n glas frisdrank.
Ik schenk niet aan beesten.
Ik heb net wat lekkers gemaakt. Interesse ?
Ik heb buikpijn.
Daar heb ik wat voor. Kom binnen. - En de boycot van immoraliteit dan ?
Kom binnen.
Een oud recept.
Van de cacaoboom. - Smaakt vreemd.
Misschien wil je vader ook 'n hapje ? Niet m'n vader. Hij is m'n pony.
Dit is 'n stuk beter dan die bladeren.
Smaakt goed. - Kom, Pantoufle wil je ontmoeten.
Hij is mijn kangoeroe.
Ga je gang, het is je favoriet.
Hoe weet je dat zo zeker ? - Toe dan, proef 't.
Fantastisch. - Dank je.
Ik kan heel goed raden. - Maar 't is niet mijn favoriet.
Pardon ?
Hartelijk bedankt.
Ik kan dit wel repareren. Niet met glas, maar met heel sterk hout.
Heel aardig van je. Maar ik sta erop om je te betalen.
Helemaal mee eens.
Tot ziens. Nogmaals bedankt.
Ze lacht ons uit.
Nu werkt één van die riviermensen al voor haar.
Is dat een probleem ? Tenslotte leert Christus ons dat.
Ze zoekt artiesten voor 'n vrucht- baarheidsviering. Op Paaszondag.
Ze bespot ons ! Wanneer gaat u hier iets aan doen ?
Waar komt Pantoufle precies vandaan ? - Een klein stadje buiten Sydney.
Wat eet ie ?
Blaadjes, insecten en wormen natuurlijk.
En chocolade ?
Kangoeroes eten dat niet.
Heeft ie 't ooit geprobeerd ?
Heb je ooit chocolade gegeten ?
Niet ? Pantoufle, je verbaast me.
Heeft 'n wereldreiziger zoals jij geen interesse in nieuwe smaken ?
Ik heb hier 'n lekkere truffel als ie 't wil proberen.
Je verspilt je tijd. - Sorry.
Je weet 't pas als je het probeert. - Hou jij van wormen ?
Hoe weet je dat als je het nooit hebt geproefd ?
Subtiel.
Kruidig.
Walgelijk.
Ga maar, mijn kleine vriend, wees vrij.
Je hield me voor de gek !
Satan gaat gekleed in vele vermommingen.
Soms is Satan de zanger van een gloedvol lied op de radio.
Soms de schrijver van een wellustig verhaal.
Soms de stille man op het schoolplein...
die je kinderen vraagt om mee te spelen.
En soms, de maker van zoete dingen.
Onbeduidend, want wat lijkt er nu ongevaarlijker en onschuldiger...
dan chocolade ?
Hij piept een beetje.
Guillaume, ik heb iets nieuws waar Charlie gek op zal zijn.
Kom op, Charlie.
't Komt door mij. Ik ga wel. - 't Komt niet door jou.
Waar zat je ? Ik was bezorgd.
Ik praat tegen je. - Het is als in die andere dorpjes.
Anouk ?
Vertel me wat er gebeurd is. - Ben jij de knecht van Satan ?
Het is niet makkelijk als je anders bent.
Waarom kunnen wij niet naar de kerk ?
Dat kan best als jij dat wilt. Maar het maakt het niet eenvoudiger.
Waarom draag je geen zwarte schoenen zoals andere moeders ?
Een fijn mens, onze man van adel.
Vandaar dat z'n vrouw aan de boemel gaat. Ze zit al tijden in Italië.
Armande. De hele stad is tegen me.
Wat moet ik doen ?
Een feest voor me organiseren.
Woensdag word ik 70. Laat die sukkels zien dat we dansend ten onder gaan.
Een feest ?
Je bent niet in orde, dat moet je toegeven.
Goed. Maar als je dit voor me doet...
dan ga ik de volgende ochtend zonder morren naar 't Sterfhuis.
Als ik in dit dorp een feest geef, komt er niemand.
Ze hoeven niet te weten wie het geeft.
Armande, luister... - Nee, jij moet luisteren.
Ik heb dit nodig.
Als ik hulp nodig heb, vraag ik er wel om.
UITNODIGING
Mijn moeder zong dat liedje. Als ik niet kon slapen.
En hielp het ?
Ik sliep nog steeds niet, maar het hielp.
Hoe is het met de deur ? - Hij piept.
Is dat zo ? En Anouk, gaat alles goed ?
Beter. Het gaat prima. - Mooi. En jij ?
Ik geef een feest, als er tenminste iemand komt.
Wie is er uitgenodigd ?
Een stel mensen uit het dorp.
Wat maakt 't jou uit wat die bekrompen dorpelingen denken ?
Je bent toch niet bang voor ze ?
Kom je naar het feest, of niet ?
Ik kan niet.
Er geldt 'n boycot tegen immoraliteit en dat moet ik respecteren.
Dat is een probleem. Goed, dan laat ik deze achter om je te overtuigen.
Wat is dat ? - Je favoriet.
Mijn favoriet. Is dat zo ?
Dank je. - Graag gedaan.
Ik ben ontroerd. Maar het is niet mijn favoriet.
Ik kom wel langs om die piepende deur te repareren.
Eet smakelijk, iedereen !
Als de Graaf hier achter komt.
Die is er niet. Hij was niet uitgenodigd.
Komt Luc ook ?
Ik weet zeker dat ze andere plannen hebben.
Luc ?
Waarom slaap je ?
Voel je je niet lekker ?
Gefeliciteerd, grootmoeder.
In de uitnodiging stond vijf uur. - Ik had 'm beter moeten lezen.
In dat geval had je geweten dat er geen cadeaus werden gegeven.
Wat wel of niet hoort, doet er niet toe.
Vindt u het mooi ?
Je hebt me jonger gemaakt. Heel diplomatiek.
Ik heb twee mededelingen.
Als jullie nu al genieten...
vinden jullie mijn chocoladefestival héérlijk, zondag.
Maak reclame in je eigen tijd. Wat is het nagerecht ?
Dat brengt me op nummer twee. Het is mijn plicht dit te melden.
Er is hier vanavond geen nagerecht.
Omdat dat op de boot van Roux plaatsvindt.
Voor klachten moeten jullie bij mij zijn.
Meneer de Graaf ? - Wie is daar ?
Ik moet u spreken.
Ziet u dat, meneer de Graaf ?
Daar is Josephine, die stomme koe.
Er moet iets gebeuren, Serge.
Er moet iets gebeuren.
Klaar ? - Bijna.
Bijna.
Kom op, hou op, je bent klaar.
Kom mee.
Chocolade. Overal chocolade. - Geeft niks.
Denk je dat iedereen zich vermaakt heeft ?
Ik ben moe.
Vianne, Roux ?
Bedankt.
Dit was...
dank je.
Ik breng je naar huis.
In Godsnaam, doe niet zo raar. Je verpest 'n perfecte decadente avond.
Ik hou niet van sentimenteel afscheid nemen.
Ik ruim wel af.
Ik slaap maar in m'n stoel vannacht.
Vind je 't prettig ? Je huis bij je hebben. Waar je ook heen gaat ?
Waarom niet ?
Jouw manier moet veel moeilijker zijn.
Iedere keer vanuit het niets 'n thuis opbouwen.
Misschien lukt 't me deze keer.
Wat bedoel je ? - Misschien blijf ik wel.
Wat ?
Denk jij nooit eens aan ergens thuis horen ?
De prijs is te hoog.
Uiteindelijk houd je rekening met wat mensen van je verwachten.
Is dat zo erg ?
Dat mensen iets van je verwachten.
Wat vindt Anouk er van ?
Wat ?
AI dat heen en weer gereis ?
Prima, ze gaat er heel goed mee om.
Maakt makkelijk vrienden.
Zo'n ongewone...
Ze haat het.
Ze vindt het verschrikkelijk.
Vianne !
Vianne, kom mee.
Kom.
Anouk !
Kom terug !
Kom terug, Vianne !
Nee ! - Stop !
Kom terug !
Kom.
Waarom hield je me tegen ? - Het was te laat.
God, daar is ze ! - Mama !
Anouk ! Ik kom er aan.
Je doet me pijn.
Ik wilde zeker weten dat jullie... - Alles is goed met ons.
En jij ?
En ik kwam... - Om gedag te zeggen. Ik weet 't.
Wat ?
Je boot.
Je hebt je huis verloren.
Nee, alleen een manier om van plaats naar plaats te reizen.
En hoe... - Ik red me wel.
Nou...
Luister, ik... - Ik weet het. Het spijt me.
Je vader reed op deze fiets, iedere ochtend weer.
Hij zou willen dat jij hem kreeg.
Beloof me alleen dat je nooit meer wegloopt, goed ?
Wat ?
Wat is er, Luc ?
We kennen Armande Voizins laatste gedachten niet.
Hopelijk waren 't gedachten van boetedoening.
We hopen dat ze God vergiffenis vroeg voor haar genotzucht...
die haar ziekte verergerde en haar dood veroorzaakte.
En we kunnen even stilstaan bij onze eigen levens.
We kunnen weerstand bieden aan hen die ons in verleiding brengen.
Gezegend is degene die verleiding veracht...
Mama ?
Kunnen we nu naar huis gaan ?
Natuurlijk.
Zoals je wilt, mama.
Moet ik vast aan de voorbereidingen beginnen voor het festival ?
Wat doe je ?
Ik vertrek. Morgenochtend vroeg.
Is dit vanwege Armande ? Het was jouw schuld niet.
Het is tijd, dat is alles.
Zo ben ik nu eenmaal.
Geloofde je iets van wat je mij vertelde ?
Geloofde je dat ik beter kon worden ?
Was dat allemaal een grap ?
Ik moet pakken.
Als je weggaat, wordt alles weer zoals het was.
Het is zoals het altijd was.
Niet voor mij.
Ik weet hoe je je voelt. - Pardon ?
Ik veronderstel dat het niet makkelijk is, dat ze weg is.
Ik schijn er maar niet aan te kunnen wennen, hoe lang het ook duurt.
Maar ik kijk uit naar haar terugkomst.
Ik geloof niet dat er ook maar iemand minder over je zou denken...
als je zou erkennen dat ze nooit meer terugkomt.
Goedenavond, Paul.
Caroline !
Het spijt me...
ik moet met je praten.
Kom binnen.
Meneer de Graaf...
Het is goed.
Het spijt dat ik u stoor, meneer de Graaf.
Het was toch de juiste stap, niet ?
Natuurlijk, dat weet ik zeker.
Het is dat hele gedoe met Josephine.
Waar heb je het over ?
De brand, ik weet dat het juist was, maar...
ik raak die gezichten en dat geschreeuw maar niet kwijt.
De brand.
De brand was een daad van God.
Ik heb 't gedaan, meneer de Graaf.
Wat ?
U zei me het te doen. Weet u nog ?
U zei: 'Er moet iets gebeuren, Serge'.
Dat zei u toch. Weet u dat niet meer ?
Er hadden mensen kunnen sterven. Wil jij hun bloed aan je handen ?
Aan mijn handen ?
Moet ik naar Pastoor Henri gaan en hem om vergiffenis vragen ?
Luister naar me, Serge.
Luister heel goed.
Je moet dit dorp onmiddellijk verlaten.
En nooit meer terugkeren.
Waarom zou ik mijn huis en mijn café verlaten ?
Omdat ik je er uitzet, daarom !
Voor wat jij gedaan hebt, bestaat geen hulp.
En nu er uit ! Tenzij je wilt dat ik de politie vertel wat je gedaan hebt !
Eruit !
Tijd om te gaan.
Nee, ik wil niet. - Voor mij is het ook moeilijk.
Pantoufle haat dit. - Hou op. Trek aan.
Ik haat je.
Dat mag. Ik zei trek aan.
Doe 't dan zelf. - Dat kan ik niet.
Sta op.
Ik loop mank, net als Pantoufle. - Hou op en sta op.
Pantoufle en ik kunnen niet lopen.
Vooruit.
Je doet me pijn. - Doe dan ook niet zo...
Laat me los.
Het is niet eerlijk. - Hou op.
Ik ga niet. - Hou op.
Sorry. Het spijt me, mama.
Geen zorgen, mama.
De volgende keer gaat 't beter. Toch ?
Echt waar. 't Wordt vast heerlijk.
Ik ben nu klaar om te vertrekken. Goed ?
Is het zo goed ? - Je moet zo snijden. Zoals dit.
Hoe vind je de amandelen ?
Zijn ze fijn genoeg zo ?
Zijn ze goed, Vianne ?
Christus is herrezen.
Laat Pasen ook voor ons een wedergeboorte zijn, 'n streven...
Nee, nee, 'wedergeboorte' moet meer uitklinken.
Laat deze dag, ook voor ons, een wedergeboorte zijn.
We stimuleren onze parochieleden om hun morele besef op te pakken.
Nog een keer. - Genoeg. Laten we maar stoppen.
Ik ben erg moe. - Ik heb wat suggesties.
Een paar kleine aanpassingen.
We streven morgen toch naar perfectie ?
Dan moeten we de holle, wereldse verleidingen weerstaan...
afstand doen van de holle, wereldse en vleselijke verleidingen.
Caroline.
AI mijn pogingen waren tevergeefs.
Ik heb ontberingen geleden.
Ik heb gevast, ik heb weken nauwelijks gegeten. Het spijt me.
Mijn lijden is niets, maar ik voel me zo verloren.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Zeg me wat ik moet doen.
Drink dit maar op.
Drink maar op, 't zal u opfrissen. Ik beloof 't.
Vooruit, drink.
Het spijt me zo.
Ik zal 't niemand vertellen.
U kunt u zich maar beter gaan opknappen. Paaszondag.
De preek...
Ik heb 'm niet afgemaakt.
Ik verzin wel iets.
Ik weet niet zeker wat het thema van mijn preek vandaag zal zijn.
Wil ik spreken over het wonder van de transformatie van onze Heer ?
Niet echt.
Ik wil niet spreken over Zijn goddelijkheid.
Maar liever over Zijn menselijkheid.
Hoe Hij zijn leven hier op aarde doorbracht.
Zijn vriendelijkheid. Zijn tolerantie.
Dit is wat ik denk.
We kunnen onze goedheid niet afmeten aan wat we niet doen.
Aan wat we ons ontzeggen, wat we weerstaan, aan wie we buitensluiten.
Ik denk dat we onze goedheid moeten afmeten aan wat we omarmen.
Aan wat we scheppen. En aan wie we verwelkomen.
Het was zeker niet de vurigste preek die pastoor Henri ooit zou geven...
of de meest welsprekende.
Maar de parochieleden ondergingen een nieuwe sensatie...
een verlichting van de geest.
Een vrijheid ten opzichte van de ingeslapen rust.
Dank u.
Zelfs de Graaf van Reynaud voelde zich opmerkelijk bevrijd.
Hoewel hij pas 6 maanden later de moed had Caroline uit eten te vragen.
En Josephine nam de huur van het oude café over.
Onder een nieuwe naam.
Maar de noordenwind was nog immer niet tevreden.
De wind sprak over steden die nog moesten worden bezocht.
Vrienden in nood, die nog ontdekt moesten worden.
Oorlogen die nog gestreden moesten worden.
Door iemand anders, een volgende keer.
En zo werd de noordenwind moe en zocht zijn heil elders.
Toen de zomer kwam, blies er een warme zuidenwind.
Een kleine aanpassing. Ik hoop dat ie nu beter is.
Mijn moeder wist dat Roux's terugkeer niets te maken had met die deur.
Ik wist het ook.
Ik dacht dat je 't nooit zou raden. M'n favoriet, hete chocolade.
Dat wist ik.
En Pantoufle ?
Zijn poot herstelde wonderbaarlijk.
En hij huppelde nieuwe avonturen tegemoet.
Ik miste hem niet.
Ondertiteling bewerkt door : Fredje.